Troost

Als je in de rouw bent, kunnen er momenten zijn die je zwaar vallen. Misschien wel té zwaar. Het gevoel dat je het niet alleen kan. Het moment dat het verdriet te groot wordt en dat jij je afvraagt of dit gevoel ooit nog zal eindigen. Té zwaar. Té rouw.

Je kunt je gedachten er niet meer bijhouden, je dwaalt af. Eerst een klein beetje, maar je dwaalt en dwaalt steeds verder weg van je gevoel. Je begrijpt het niet meer, je begrijpt het leven niet meer. En God? Die begrijp je al helemáál niet meer.

Hiernaast staan woorden die Jezus gesproken heeft, beschreven in Bijbelboek Mattheus hoofdstuk 18, vers 12 en 13.

“Stel dat iemand 100 schapen heeft, maar hij raakt er 1 kwijt. Wat zal hij dan doen? Hij laat de 99 andere schapen in de heuvels achter. En hij gaat op zoek naar dat ene schaap dat kwijt is. En als hij het vindt, dan is hij blij. Luister goed naar mijn woorden: Dat ene schaap maakt hem gelukkiger dan alle andere schapen die hij niet kwijt was.”

Ja, ja, dat is mooi gesproken door Jezus, maar dat gaat over een schaapje dat verdwaalt. Dat gaat niet over jou. Of herken jij je in een beschadigd verdwaald schaapje?
Je voelt je verdoofd. Het raakt je levenslust. Het raakt ook je vrienden. Het is allemaal minder belangrijk voor je.
Jouw ervaring met de dood was zo ingrijpend, dat je erdoor veranderd bent.

En juist op zo’n moment, juist op zo’n intens moeilijk moment, als het leven zo ontzettend zeer doet, juist dan…


Juist op die momenten, als het echt niet meer gaat
Laat me merken laat me voelen, dat U werkelijk bestaat
En dat Uw armen om mij heen zijn en Uw liefde mij omgeeft
Dat ik zal zien als ik terug kijk, dat U mij gedragen heeft

(Reni & Elisa)

Ook voor jou is dit weggelegd.

Durf te geloven in de verandering van het ‘té rouw’ hebben naar trouw ervaren in dit dal van je leven!
Ga met Jezus de Herder mee. Hij is op zoek naar jou. Hij wil voor je zorgen zoals een herder voor zijn schapen zorgt. Hij wil niet dat je achterblijft en afdwaalt. Je hoeft het niet alleen te doen. Hij wil met jou door dit diepe donkere dal van de moeilijkheden heentrekken. Net zoals de herder dat doet in  Psalm 23.

In de hoofdstukken van het boek ”Je hoeft het niet alleen te doen” beschrijf ik de betekenis van al deze regels uit deze Psalm en hoe zij op mijn rouwreis van toepassing waren.

De Heer is mijn herder, het ontbreekt mij aan niets.
Hij laat mij rusten in groene weiden en voert mij naar vredig water,
hij geeft mij nieuwe kracht en leidt mij langs veilige paden tot eer van zijn naam.
Al gaat  mijn weg door een donker dal, ik vrees geen gevaar, want u bent bij mij, uw stok en uw staf, zij geven mij moed.
U nodigt mij aan tafel voor het oog van de vijand, u zalft mijn hoofd  met olie, mijn beker vloeit over.
Geluk en genade volgen mij alle dagen van mijn leven, ik keer terug in het huis van de Heer tot in lengte van dagen.

Fier op eigen benen